*ಕುಸುರಿ*

ಹಸಿವೆಂಬ ಬಸಿರಿಗೆ ,

ನಿತ್ಯ ನೆಡೆಸಬೇಕು ಕಸರತ್ತು...


ಕಾಯ ಕುಸುರಿ ನೆಡೆಸಿದರಷ್ಟೇ

ಉದರಕ್ಕೊಂದು ತುತ್ತು...

*ಮತ್ತೋಂದು ಮುಂಜಾವು*

ಕಳೆದ ರಾತ್ರಿಯ ಸುಖದ ಅಮಲು

ತೊಳೆದು ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ

ಮತ್ತೋಂದು ಹಗಲು ....

ಮೂಡಣದಿ ಮೌಡ್ಯಗಳ

ಕೊಳೆಯ ತೊಳೆಯಲು ಮುಗಿಲು

ಜೊತೆಯ ನೀಡಿದೆ ದಿನಕರಗೆ

ಹೆಗಲು.

*ಇನ್ನಾಗದು*
ನಾವಿಲ್ಲದೂರಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಅದು ಹೇಗೆ ತಾನೆ ಇರುವಿರಿ ?
ನಮ್ಮ ಮುಗ್ಧ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೇಕೆ ಬೇಕು ತಾನೆ ? ನಿಮಗೆ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು...

ನಮ್ಮ ಮೌನವನೆ ತಾನೆ ?
ನೀವು ದುರ್ಬಲತೆ ಎಂದುಕೊಂಡದ್ದು
ನಮ್ಮಿಚ್ಚೆ ಇಲ್ಲದೆನೆ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು...

ಇನ್ನದೇಷ್ಟು ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳನ್ನಾ ನಾವು ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಮೌನದ ಬೀಗವನ್ನಾ ಅಡವಿಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾಗಿರಿಸಬೇಕು... ? ಅದು ಇನ್ನಾಗದ ಮಾತು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಗೊಂಡಿದೆ ನಮ್ಮ ನರಸತ್ತ ಧಾತು

*ಭಾಷೆ*

ಮುದ್ದು ಮುಂಜಾನೆಯೊಂದು

ಸದ್ದಿರದೆ ಅರಳಿದೆ


ಮರಳಿ ಬರುವಾ

ಭರವಸೆಯ

ಭಾಷೆಯಿಂದು ಮತ್ತೆ

ನೆರವೇರಿದೆ.

*ನೀರೀಕ್ಷೆ*

ಮುರಿದ ಮನೆಯೊಳಗೆ
ಮೆಲ್ಲನೆ ಮುಲುಕಾಡುತಿವೆ...
ಮೌನವ ಮರೆತ ಮಾತುಗಳು...

ಕಾದು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿವೆ
ಕಾಲದ ಕಣ್ಣು...
ಕುಳಿತಲ್ಲೆ ಕುಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿವೆ
ಕಾತುರದ ಕಾಲುಗಳು...


ಮಾತು ಮುರಿಯದೆ ಬರುವನೆ ?
ಬಿಲ್ಲು ಮುರಿದು ಜಾನಕಿಯ ವರಿಸಿದ ರಾಮ...
ಕಾದು ಕುಳಿತ ಶಬರಿಯ
ಅಕ್ಷಿಯ ನೀರೀಕ್ಷೆಯನು
ಹುಸಿಗೊಳಿಸದೆ...

*ಪ್ರಭುವೇ ನೀ ಹೇಳು*
ವೇಷಧಾರಿಗಳು ಬಂದರು ದಾರಿ ಬಿಡಿ ,

ಭುವಿಯನಾಳೋ ಸಾಮಂತರು ಬಂದರು, ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಡಿ.

ಹೊರಲು ಸಿದ್ಧ ಕೈಯಲಿ ಹೊರೆಯಾ , ಕಿತ್ತೆಸೆದು ಮುಡಿದ ಹೂವನು .,
ಸಕಲಕಲಾವಲ್ಲಭರಿವರು..

ಒಬ್ಬಗೆ ಒಂದು ಪಾತ್ರವಲ್ಲ ಮೀಸಲು ,
ಇವು , ನಿತ್ಯವೂ ಹೊರಡುತ್ತವೆ ಹೊಸತೊಂದು ಅಂಡು ಮೂಸಲು.,

"ಕೊಟ್ಟವೊ ಕೊಂಡವೊ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಜನಗಳು , ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿವೆ ,
ಮತ ಪ್ರಭುವಿನ ಸೋತ ಕಂಗಳು.

ಎಷ್ಟೋ ವಾಸಿ ನಿತ್ಯಯೌವನೆಯ ಕನಸುಗಳು ,
ಅವಾದರೋ ಗಂಟು ಕಳಚುವವರೆಗಾದರೂ, ಅವಳದೇ ಕೂಸುಗಳು,

ಈವು ಕಾಸಿನ ಕಾವಿಗೆ, ಕರಗುವಾ ಅರಗಿನ ಪ್ರತಿಮೆಗಳು,
ಕ್ಷಣ-ಕ್ಷಣಕು , ಮಗ್ಗಲು ಮಗಚುವಾ ಮನಸುಗಳು..

"ಕಾರ್ಯವಾಸಿ ಕತ್ತೆ ಕಾಲು "

ಹಿಡಿಯುವದರೊಳಗೆ , ಕುದುರೆ ಜಿಗಿತದ ಗೋಳು ...

ಸಮಸ್ಯೆಗಳದೆ ಬಸಿರು ಸಾಲು ಸಾಲು ,
ಬಯಕೆಯ ಮಡಿಲಿಗೆ ಬಳೆ ತೊಡಿಸುವವರ್ಯಾರು ?


ಪ್ರಭವೇ ನೀ ಹೇಳು

(ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಬರೆದದ್ದು )